"Challenge" Aleksandra Przytarska

Autorka: Aleksandra Przytarska

Tytuł: Challenge 

Kategoria: thriller 

Wydawnictwo: Zwierciadło 

Premiera: 8.04.2026

Ilość stron: 320

Oprawa: miękka ze skrzydełkami 

🔥RECENZJA🔥

#współpracabarterowa z Zwierciadło 

„Challenge” Aleksandry Przytarskiej to książka, która od pierwszych stron wbiła mnie  w fotel i wywołała ciarki. Bo jak tu przejść obojętnie obok sceny, w której grupa nastolatków atakuje bezdomnego i nagrywa to dla lajków? Niestety, to brzmi przerażająco realnie. Czułam ten dyskomfort już od pierwszych rozdziałów i wiedziałam, że to będzie jazda bez trzymanki.

Fabuła jest jak rollercoaster. W tle mamy solidny wątek śledczy prowadzony przez prokurator Gawrońską i komisarza Podolskiego – jest napięcie, stopniowe odkrywanie faktów i pytania, które prowadzą coraz głębiej, ale to tylko tło. Prawdziwe emocje biją od nastolatków z grupy TotalPsycho, którzy podejmują kolejne wyzwania, nie zdając sobie sprawy z konsekwencji.

I tu jest ten największy plus. Bohaterowie – zarówno ci młodzi, jak i dorośli – są wiarygodni do bólu. Autorka, z wykształcenia pedagog resocjalizacyjna, pokazuje mechanizmy wykluczenia, presję rówieśniczą i próżnię, w której dorastają dzisiejsi nastolatkowie. Nie ma tu czarno-białych postaci. Jest pytanie: gdzie przebiega granica między zabawą a czymś, czego nie da się cofnąć? I czy ktoś w ogóle tę granicę widzi?

Akcja pędzi, ale nie kosztem psychologii. Autorka świetnie balansuje między wartkim śledztwem a refleksją nad rolą dorosłych i światem online. Czyta się szybko, ale to nie jest lekka lektura – zostaje w głowie na długo i zmusza do myślenia.

Do kogo więc adresowana jest ta książka?

⭐️ Dla fanów mocnych, psychologicznych thrillerów 

⭐️ Dla rodziców i nastolatków (choć dla młodszych może być zbyt brutalna) 

⭐️ Dla tych, którzy lubią książki aktualne i nie boją się niewygodnych pytań

Zakończenie? Nieprzewidywalne. I to jest ogromny plus.

Moja ocena: 9/10 🌟

A Wy, kochani, znacie tę książkę? A może mieliście już okazję czytać coś innego od Aleksandry Przytarskiej (Sandry Cichej)? Dajcie znać w komentarzu! 💬👇

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Zwierciadło za egzemplarz książki. 

"Dotyk i szept" Aneta Podolska - Kamińska

Autorka: Aneta Podolska - Kamińska

Tytuł: Dotyk i szept

Kategoria: Poezja

Wydawnictwo: Limitless Mind Publishing 

Premiera: 8.03.2026

Ilość stron: 158

Oprawa: twarda

📌RECENZJA📌

#współpracabarterowa z @limitlessmindpublishing

„Dotyk i szept” Anety Podolskiej-Kamińskiej to  wiersze, które głaszczą duszę 🌸✍️

Czasem sięgam po poezję, gdy brakuje mi słów na to, co czuję. Ten tomik dostałam od losu (a może od Was) i… jestem oczarowana. Już sam tytuł zapowiada intymność, a w środku jest jeszcze piękniej.

To wiersze krótkie, oszczędne, ale pełne emocji. Autorka pisze o bliskości, tęsknocie, cielesności, ale też o samotności. Bez patosu, bez przerysowania – za to z taką lekkością, że niektóre strofy chce się zakreślić i wracać do nich wieczorami 🌙

Bohaterką tych wierszy jest  kobieta – jej dotyk, jej szept, jej milczenie. Czuję w nich siłę i kruchość jednocześnie. Emocje? Wzruszenie, nostalgię, czasem uśmiech. Nie ma tu taniego sentymentalizmu – jest prawda.

Styl: nowoczesny, obrazowy, momentami zaskakujący. Rytm płynny, bez wymuszonych rymów. Czyta się jednym tchem, ale każdy wiersz warto przeczytać dwa razy. Tempo? Spokojne, refleksyjne – idealne na wieczór z herbatą  🍵

Dla kogo? Dla tych, którzy w poezji szukają czułości, a nie zagadek. Dla ludzi, którzy chcą na chwilę zwolnić.

Moja ocena: 8/10 ⭐

Pytanie do Was: Sięgacie po współczesną polską poezję? A może macie  swój ulubiony tomik na wieczory? Podzielcie się! 💬

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Limitless Mind Publishing za egzemplarz książki. 

"Wampir z Osielska" Krzysztof Drozdowski

Autor: Krzysztof Drozdowski 

Tytuł: Wampir z Osielska 

Kategoria: Reportaż  / True crime 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Premiera: 25.03.2026 

Ilość stron: 304

Oprawa: miękka ze skrzydełkami 

📍RECENZJA📍

#współpracabarterowa z Skarpa Warszawska 

Kiedy pierwszy raz usłyszałam tytuł „Wampir z Osielska”, pomyślałam: kolejna sensacja? A potem otworzyłam książkę i… ciarki. To nie jest zwykły kryminał. To prawdziwa historia, która wydarzyła się tuż obok. Klimat? Mroczny, gęsty i niepokojący – jak mgła nad osiedlem po zmroku 🌫️

Krzysztof Drozdowski (dziennikarz śledczy) zabiera nas w podróż do małej miejscowości pod Bydgoszczą, gdzie zwykli ludzie nagle odkrywają, że pośród nich żył ktoś, kto nie cofnął się przed niczym. Fabuła toczy się powoli, ale celowo – autor nie gra na sensacji, tylko na faktach. I to działa 💀

Najmocniejszy punkt? Bohaterowie. Nie chodzi tu o „wampira” sensu stricte, ale o to, jak zwyczajność może sąsiadować z potwornością. Czytając, czułam niedowierzanie, potem złość, a w końcu smutek. Emocje są autentyczne, bo to nie fikcja – to czyjeś życie, strach i tragedia 😟

Tempo akcji jest nieregularne – momentami reporterskie detale zwalniają narrację, ale to potrzebny oddech. Styl autora to suchy, precyzyjny dziennikarski język, który nie ucieka w epatowanie krwią. Dzięki temu historia wbija w fotel bardziej niż niejedna powieść grozy ✍️

Dla kogo? Dla fanów reportaży, dla osób, które lubią true crime po polsku, i dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak blisko może być zło. Nie dla osób szukających szybkiej akcji i wymyślonych wampirów 🧛‍♂️

Moja ocena:  8/10 🌟

Pytanie do Was: Czy czytaliście jakiś reportaż kryminalny, który zostawił Was z tym uczuciem „to mogło wydarzyć się obok mnie”? Podzielcie się tytułami! 

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska za egzemplarz książki. 

"Zanim otworzysz drzwi" M.D. Holloway

Autorka: M.D. Holloway 

Tytuł: Zanim otworzysz drzwi 

Kategoria: thriller psychologiczny 

Wydawnictwo: Novae Res 

Premiera: 18.03.2026 

Ilość stron: 354

Oprawa: miękka 

🔥RECENZJA🔥

#współpracareklamowa z Wydawnictwo Novae Res 

Kiedy sięgnęłam po tę książkę, spodziewałam się zwykłego thrillera. Dostałam natomiast historię, która wślizgnęła mi się pod skórę i nie chciała wyjść🌪️

To nie jest opowieść o wielkiej tajemnicy kryminalnej. To historia o tym, co kryje się za zamkniętymi drzwiami codzienności. O wyborach, które podejmujemy… i tych, których nigdy nie odważymy się zrobić.

Fabuła? Mistrzostwo budowania napięcia. Autorka bawi się perspektywą i czasem tak, że sama zaczynasz wątpić we własne spostrzeżenia. Zero dłużyzn – akcja gna do przodu, ale nie kosztem psychologicznej głębi🎢

Bohaterowie są nieporęczni emocjonalnie – tacy, jakich boimy się spotkać w lustrze. Błędy, które popełniają, bolą autentycznie. Aż kilka razy musiałam odłożyć książkę, żeby złapać oddech.

Gabrielle  to młoda i ambitna psycholożka, która ucieka z wielkiego miasta do sielskiego miasteczka, by zacząć wszystko od nowa i odzyskać spokój. Niestety, zamiast wymarzonej sielanki, trafia w sam środek koszmaru. Co ciekawe, to nie tylko jej profesjonalna wiedza o ludzkim umyśle jest kluczowa dla śledztwa, ale też jej osobista tajemnica, która wpływa na podejmowane decyzje. Jej postać pokazuje, że czasem przeszłość goni nas szybciej niż myślimy.

Po drugiej stronie barykady stoi detektyw Marc Castellano – cyniczny i doświadczony policjant, który początkowo nie przepada za psychologami. Szybko jednak musi przyznać, że w tym śledztwie intuicja to za mało. Otrzymuje anonimowe, rymowane listy od zabójcy, co dodatkowo podgrzewa atmosferę i sprawia, że jego twarda skorupa zaczyna pękać.

To właśnie między tą dwójką rodzi się iskra – ich relacja zaczyna się od czysto zawodowej współpracy, a z czasem skrada się ku prywatnej sympatii. Obserwowanie, jak zderzają się ich różne światy, to jedna z największych przyjemności tej książki.

Prawdziwym majstersztykiem jest jednak to, że nie tylko główni bohaterowie skrywają tajemnice. W tym małym miasteczku każdy coś ukrywa – sąsiedzi, lokalni przedsiębiorcy, a nawet ofiary. Mnogość postaci i perspektyw jest tak sprytnie poprowadzona, że przez długi czas nie masz pojęcia, komu możesz ufać. Autorka tworzy prawdziwą sieć kłamstw i niedomówień, która wciąga bez reszty.

Tempo – szybkie, ale nie chaotyczne. Prosty i wciągający język sprawia, że połkniesz tę historię w jeden wieczór. I jeszcze długo po ostatniej stronie będziesz się zastanawiać… co Ty byś zrobiła na ich miejscu.

🎯 DLA KOGO?

Jeśli: 

🔹 Lubisz thrillery psychologiczne, w których największą niewiadomą jest człowiek – nie morderstwo, nie zagadka kryminalna, tylko to, co siedzi w głowie bohaterów.

🔹 Cenisz historie osadzone w realiach domowego piekła – małżeńskie napięcia, sekrety przed bliskimi, presję codzienności.

🔹 Jesteś fanem wieloperspektywicznej narracji – autorka pokazuje to samo wydarzenie oczami różnych osób, a ty nagle odkrywasz, że nie wiesz, komu ufać.

🔹 Nie potrzebujesz trupów na każdym rozdziale. Wystarczy, że jedno niewypowiedziane słowo trzyma cię w napięciu do ostatniej strony.

🔹 Szukasz książki na jeden wieczór – wciąga od pierwszych stron i nie odpuszcza.

👉 Unikaj, jeśli: oczekujesz dynamicznych scen akcji, pościgów, zwrotów akcji co 50 stron. Tutaj napięcie rośnie powoli i boleśnie realnie.

Dla dorosłych czytelników (30+ też spokojnie), którzy lubią, gdy thriller rozjeżdża ich emocjonalnie, a nie tylko straszy.

Moja ocena: 8/10 🌟

 Czy Wy też macie książkę, przy której czuliście się, jakbyście podglądali czyjeś życie przez dziurkę od klucza?

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Novae Res za egzemplarz książki. 

"Zdarzyło się w Bagiennym Lesie" Małgorzata Rogala

Autorka: Małgorzata Rogala

Tytuł: Zdarzyło się w Bagiennym Lesie 

Kategoria: kryminał 

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska 

Premiera: 25.03.2026 

Ilość stron: 322

Oprawa: miękka 

📖  Od pierwszej strony czułam  ten mrok. I wilgoć. I coś, co nie daje spokoju. 🥀

„Zdarzyło się w bagiennym lesie” wciągnęło mnie  jak ruchome piaski – niby powoli, ale nie ma odwrotu. Klimat? Gęsty, tajemniczy, trochę jak z najlepszych kryminałów nordyckich, ale z polskim, bardzo realnym tłem. Bagienny las to nie tylko sceneria – to postać sama w sobie.

🌿 Julia Lemańska wraca do miejsca, z którego uciekła. Ale Bagienny Las nie zapomina. I nie wybacza od tak🥀Julia – pisarka, samotna matka nastoletniego Wiktora – przeprowadza się do rodzinnego miasteczka z nadzieją, że odzyska wspomnienia i ukoi poczucie winy. Problem? Nikt na nią nie czeka. A niektórzy mówią wprost: zrujnowała życie kilku osobom.

🌿 Fabuła balansuje między teraźniejszością a tym, co wydarzyło się kilkanaście lat temu. Julia nie pamięta wszystkiego, ale jej sny podpowiadają obrazy, które mogą być kluczem. Rogala genialnie buduje napięcie: im bliżej prawdy, tym bardziej wszystko się komplikuje.

 Autorka mistrzowsko buduje napięcie, odsłaniając tajemnice małej społeczności. Nikt tu nie jest czarno-biały, a każdy ma coś na sumieniu.

👥 Bohaterowie? Autentyczni, momentami irytujący, ale przez to ludzcy. Czułam  ich strach, upór, czasem bezsilność. Najbardziej jednak ceniłam sobie główną postać – kobietę, która nie jest ideałem, ale nie odpuszcza. Trzymałam za nią kciuki od początku do końca. Julia nie jest ideałem, czasem działa na nerwy, ale kibicowałam jej całym sercem. Zwłaszcza gdy zrozumiałam, że w Bagiennym Lesie jest ktoś, kto do dziś sądzi, że jego sekret jest bezpieczny. I kto zrobi wszystko, by Julia nigdy nie odkryła prawdy.

⚡ Tempo – średnie, ale z przyspieszeniami w kluczowych momentach. Styl Małgorzaty Rogali jest wciągający. Dialogi naturalne, a opisy natury wciągają tak bardzo, że prawie czułam  zapach mokrego mchu i chłód w kościach.

🎯 Dla kogo? Dla fanek i fanów kryminałów obyczajowych, gdzie atmosfera gra pierwsze skrzypce. Jeśli lubicie Katarzynę Bondę, Wojciecha Chmielarza albo powieści z dreszczykiem – to będzie strzał w dziesiątkę.

Nie jest to książka dla kogoś, kto szuka wartkiego akcji thrillera sensacyjnego. To bardziej opowieść o tajemnicach, winie i tym, jak przeszłość potrafi wrócić – zwykle w najmniej odpowiednim momencie.

 Moja ocena: 8/10 ⭐

 Bardzo dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska za egzemplarz książki. 

"Anonim" Diana Brzezińska

Autorka: Diana Brzezińska 

Tytuł: Anonim

Kategoria: thriller psychologiczny 

Wydawnictwo: Otwarte

Premiera: 8.04.2026 

Ilość stron: 440

Oprawa: miękka ze skrzydełkami 

🔥RECENZJA PREMIEROWA🔥

#współpracabarterowa z Wydawnictwo Otwarte 

📖 Pierwsze wrażenie?

Okładka intryguje, tytuł obiecuje mrok, a ja dostałam mieszankę thrillera psychologicznego i obyczajówki, która wciąga od pierwszych stron. Klimat gęsty, niepokojący, ale przy tym strasznie autentyczny.

Nie powiem Wam, kto jest tytułowym Anonimem, bo to byłby grzech. Ale mogę zdradzić, że akcja kręci się wokół tajemnicy sprzed lat, która niszczy codzienność głównej bohaterki. Diana Brzezińska mistrzowsko buduje napięcie – niby nic się nie dzieje, a czujecie, że za rogiem czai się coś złego.

Główna postać? Momentami chciałam nią potrząsnąć, innym razem rozumiałam każdą jej decyzję. Autorka nie tworzy herosów – to ludzie z krwi i kości, z bagażem lęków, sekretów i słabości. Wywołują frustrację, wzruszenie, czasem złość – ale nigdy nudę.

✨ Bohaterowie „Anonimu”  ✨ Rozpiszę Wam to trochę dokładniej, bo naprawdę jest o czym gadać!

👨‍⚖️ Prokurator Komorowski – nasz „główny” od śledztwa. To typ chłodnego, skrupulatnego profesjonalisty, który nie daje się ponieść emocjom.  Dostaje anonim i… nie odkłada go do szuflady. Zamiast tego zaczyna drążyć, krok po kroku, przesłuchanie za przesłuchaniem. Momentami jego metodyczne podejście może nużyć, ale oddaje ciężar prawdziwej prokuratorskiej roboty. 

👮 Policjant Kozłowski – partner Komorowskiego w tej sprawie. Razem tworzą duet, który rusza tropem przypominającym… wiejską legendę.  Tyle że ta legenda okazuje się przerażająco prawdziwa.

👤 Kluczowy podejrzany, który trafia do aresztu. I tu jest najciekawsze: on kompletnie NIC nie pamięta z tamtej nocy sprzed 17 lat . Czy to możliwe? Czy udaje? Autorka zostawia nas w tym momencie z ogromnym znakiem zapytania i każe sobie odpowiedzieć: komu wierzyć, gdy pamięć zawodzi?

🌪️ Nie tylko oni – w książce pojawia się też obrońca i dziennikarka śledcza.  Każde z nich ma własną perspektywę, własny cel, własne kłamstwa do ukrycia. I właśnie w tym tkwi siła – wielogłosowa narracja sprawia, że sami musimy składać tę historię z fragmentów, które nie zawsze do siebie pasują. 

💔 A gdzie emocje? – tu nie ma wyrazistych „dobrych” i „złych”. Są za to ludzie uwikłani w coś, co dawno wymknęło się spod kontroli. Rodziny podejrzanych, świadkowie, ci którzy przez 17 lat woleli nie widzieć i nie pamiętać. Autorka zadaje trudne pytanie: co jest gorsze – sama zbrodnia, czy cisza, która pozwala jej przetrwać przez lata? 

📝 Ciekawostka od autorki – Diana Brzezińska z wykształcenia jest doktorem nauk prawnych i na co dzień biega po sądach, prokuraturach i komisariatach. Dlatego jej postaci – zwłaszcza te „z branży” – brzmią tak autentycznie. Czuć, że wie, o czym pisze.

Podsumowując bohaterów:

✔️ Żadnych cukierkowych postaci

✔️ Każdy ma coś na sumieniu

✔️ Czytelnik sam musi decydować, komu wierzyć

Początek to wolny taniec z cieniem, potem nagle pęd i kołowrotek zwrotów akcji. Dialogi są ostre jak brzytwa, opisy – oszczędne, ale trafiające w punkt. Styl autorki bardzo obrazowy, bez przesłodzenia. Idealny na  wieczór z herbatą i kocem.

Dla kogo?

Dla tych, którzy lubią thrillery z domieszką obyczajowego ciężaru – gdzie ważniejsze od „kto zabił?” jest „dlaczego ludzie tak bardzo potrafią sobie zrobić krzywdę?”. Jeśli lubicie: Kingę Wójcik, Katarzynę Bondę lub serialowe The Sinner – to Wasza para.

Moja ocena: 8/10 🌟 

Bardzo dziękuję Wydawnictwu Otwarte za egzemplarz książki. 

"Dom bestii" Katarzyna Bonda

Autorka: Katarzyna Bonda 

Tytuł: Dom bestii 

Kategoria: kryminał 

Wydawnictwo: MUZA SA

Premiera: 8.04.2026 

Ilość stron: 480

Oprawa: miękka ze skrzydełkami 

🔥RECENZJA PRZEDPREMIEROWA🔥

#współpracabarterowa z Wydawnictwo MUZA 

📌 Premiera: 8.04.2026

Od pierwszych stron czuć ciężar tej historii. Klimat jest gęsty, mroczny, momentami wręcz duszący. To nie jest książka na lekki wieczór – to thriller psychologiczny, który wchodzi pod skórę i nie puszcza 🖤

Fabuła? Mistrzostwo. Katarzyna Bonda buduje napięcie powoli, warstwa po warstwie. Z pozoru zwykłe śledztwo zamienia się w coś znacznie głębszego – w podróż do ludzkiej psychiki, w której granica między ofiarą a katem zaczyna się niebezpiecznie zacierać. I choć trzyma w niepewności do ostatnich stron, autorka nie serwuje tanich zwrotów – wszystko ma tu swoje uzasadnienie.

To, co wyróżnia tę książkę, to fakt, że nie ma tu bohaterów czarno-białych. Są skomplikowani, poranieni przez życie i podejmują decyzje, które trudno jednoznacznie ocenić. Ich wewnętrzne rozdarcie, błędy i ich konsekwencje są przedstawione w bardzo autentyczny i poruszający sposób. Czułam ich  niepokój, frustrację, a momentami nawet współczucie – i to jest w tej książce absolutnie mistrzowskie.

 "Dom bestii" to przede wszystkim wnikliwe studium psychologiczne. Norbert to mistrzowsko nakreślony portret potwora, który narodził się z traumy i chorej miłości. Jeśli lubicie historie, które wgryzają się w psychikę i nie dają łatwych odpowiedzi – to będzie dla Was prawdziwa uczta.

Ta historia wywołuje emocje, o które trudno – od niepokoju po głębokie wzruszenie. Momentami musiałam odłożyć książkę na bok, żeby złapać oddech.

Tempo akcji? Na początku spokojniejsze, ale to nie wada – autorka buduje świat i psychologię postaci. A gdy już wciąga, pędzi jak szalona. Jej styl jest precyzyjny, dosadny, bez zbędnych ozdobników. Każde zdanie ma znaczenie.

💡 Dla kogo?

Dla fanów mocnych thrillerów psychologicznych oraz true crime, którzy nie boją się trudnych tematów. Jeśli lubisz, gdy książka zostaje z Tobą na długo po ostatniej stronie – to jest to. Dla czytelników Remigiusza Mroza, Katarzyny Puzyńskiej i tych, którzy cenią skandynawski klimat w polskim wydaniu.

Moja ocena: 9/10 ⭐

📌 A Wy  macie w planach tę książkę?  Co myślicie, czy zrozumienie motywacji takiego potwora jest w ogóle możliwe? Jestem ciekawa czy Norbert wzbudził w Was choć cień... współczucia? 🤔

A może macie swojego faworyta wśród książek Katarzyny Bondy? 👇

Bardzo dziękuję Wydawnictwu MUZA SA za egzemplarz książki.